Μια σύντομη πτήση στην παραλιακή λεωφόρο της Αττικής και συγκεκριμένα πάνω από τη Λίμνη Βουλιαγμένης και το Καβούρι.
Η Λίμνη της Βουλιαγμένης είναι φυσική υφάλμυρη λίμνη με ιαματικές ιδιότητες που βρίσκεται στη Βουλιαγμένη της Αττικής. Εντάσσεται στις περιοχές Natura 2000 και έχει χαρακτηριστεί τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλους. Η λίμνη δημιουργήθηκε όταν τμήμα της οροφής ενός μεγάλου υπόγειου σπηλαίου κατέρρευσε πριν περίπου 2.000 χρόνια λόγω της διάβρωσης και των τεκτονικών κινήσεων, και γι’ αυτό δεν υπάρχουν αναφορές από την αρχαιότητα, ούτε καν από τον Παυσανία. Το σπήλαιο βρίσκεται μέσα στα ασβεστολιθικά πετρώματα της περιοχής. Το εξερευνημένο μήκος του σπηλαίου είναι 3.123 μέτρα. Στο σπήλαιο υπάρχουν 14 σήραγγες, ενώ έχει βρεθεί και ένας μεγάλος υποθαλάσσιος σταλαγμίτης. Ο πυθμένας της λίμνης αποτελείται από λασπώδες υπόστρωμα πλούσιο σε θειούχες ενώσεις. Τα νερά της λίμνης έχουν αυξημένη περιεκτικότητα σε μέταλλα και ιχνοστοιχεία, όπως κάλιο, νάτριο, λίθιο, αμμώνιο, ασβέστιο, σίδηρος, χλώριο και ιώδιο. Τα νερά της λίμνης ενδείκνυνται για ρευματικές παθήσεις, αθλητικές κακώσεις, παθήσεις νευρικού συστήματος, δερματοπάθειες και γυναικολογικές παθήσεις. Η κολύμβηση στη λίμνη γίνεται έναντι αντιτίμου και στη λίμνη υπάρχει εστιατόριο-μπαρ.
Το Καβούρι είναι χερσόνησος του Σαρωνικού, στη Βουλιαγμένη Αττικής.
Η χερσόνησος έχει μήκος περίπου 1.200 μέτρα και πλάτος περίπου 400 και καταλήγει σε ακρωτήριο ύψους περίπου 40 μέτρων. Η χερσόνησος είναι δασώδης. Σε μικρή απόσταση δυτικά του ακρωτηρίου βρίσκεται η νησίδα Καβουρονήσι. Περίπου ένα χιλιόμετρα βόρεια βρίσκεται ο ύφαλος Κακουλίδη. Η χερσόνησος διαθέτει αρκετές παραλίες, είτε αμμώδεις είτε με χαλίκι. Οι παραλίες Μικρό και Μεγάλο Καβούρι είναι αμμώδεις. Η παραλία Μεγάλο Καβούρι έχει μήκος περίπου 900 μέτρα και έχει ρηχά νερά και ένα νησάκι πολύ κοντά της, προσβάσιμο με τα πόδια. Έχει ελεύθερα και οργανωμένα σημεία.
Κατά τη διάρκεια ανασκαφής κοντά στην παραλία Μεγάλο Καβούρι βρέθηκε αρχαίος αμαξιτός δρόμος μήκους περίπου 300 μέτρων και πλάτους 1,9 με 6,1 μέτρων. Αποτελείται από πυκνά τοποθετημένες μικρές πέτρες οι οποίες υποστηρίζονται πλευρικά από αναλημματικά τοιχία ύψους 15 με 65 εκατοστών. Με βάση τα κεραμικά ευρήματα και τα νομίσματα, ο δρόμος βρίσκονται σε χρήση κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. Ο δρόμος συνέδεε τον Δήμο Αιξωνιδών Αλών με το λιμάνι.
