THE TREQUARTISTA:
Ιβάν Μπρέσεβιτς: Σημαιοφόρος στα “χωράφια”.
Όταν η ΑΕΚ κλήθηκε να αντιμετωπίσει την περιπέτεια της Γ’ Εθνικής ο στόχος ήταν απλός και ξεκάθαρος. Να βγει από το τούνελ με τη μικρότερη δυνατή φθορά. Να μη χρειαστεί ούτε μέρα παραπάνω από τα 2 υποχρεωτικά χρόνια στις μικρές κατηγορίες. Άλλωστε, τα παραδείγματα σημαντικών ομάδων που βίωσαν ανάλογες περιπέτειες αλλά δεν κατάφεραν να επανέλθουν άμεσα στη μεγάλη κατηγορία δεν ήταν λίγα.
Η διοίκηση λοιπόν της ΑΕΚ είχε την υποχρέωση να βρει εκείνους που θα την οδηγούσαν με ασφάλεια ξανά στη Superleague. Αυτούς που θα διασφάλιζαν σε κάθε μία από τις δυο αυτές μαύρες χρονιές πως η ομάδα θα έκανε πρωταθλητισμό. Πως ακόμα κι αν δεν είχαν θέση στην ΑΕΚ του μέλλοντος μας, θα ήταν εκεί για την επίτευξη του στόχου. Και η αρχή δε μπορούσε παρά να γίνει από την κορυφή της επίθεσης. Από τον ποδοσφαιριστή που θα ολοκλήρωνε τις επιθέσεις. Θα έφερνε νίκες και βαθμούς. Θα ξεκλείδωνε τις άμυνες σε γήπεδα που κατά κανόνα ήταν ακατάλληλα για να παιχθεί ποδόσφαιρο. Το ζητούμενο άλλωστε ήταν οι νίκες και όχι η ποιότητα του ποδοσφαίρου που θα έπαιζε η ΑΕΚ.
Η επιλογή έγινε στο πρόσωπο ενός άγνωστου στο ευρύ κοινό επιθετικού από την Κροατία o οποίος αποκτήθηκε από την ΑΕΚ σα σήμερα πριν ακριβώς 11 χρόνια. Ο Ιβάν Μπρέσεβιτς είχε μέχρι τότε μια καλή καριέρα κυρίως σε μικρές ομάδες της Σλοβενίας. Ένα ψηλό φορ με καλή τεχνική, εξαιρετικά τελειώματα με τη μία, σε καλή ηλικία. Η ΑΕΚ πόνταρε πως ταυτόχρονα με την άμεση ανταπόδοση στο γήπεδο, θα έβρισκε έναν παίχτη που θα γινόταν ο σημαιοφόρος της μέχρι να βγει στην άλλη άκρη του σκοτεινού τούνελ που είχε βρεθεί.
Μετά τις πρώτες αναγνωριστικές εμφανίσεις του με τα κιτρινόμαυρα, ο αγαπημένος “Μπρέλε” των οπαδών της ΑΕΚ δικαίωσε τις προσδοκίες που υπήρχαν γι’ αυτόν. Πέτυχε σημαντικά γκολ, ορισμένα μάλιστα κυριολεκτικά buzzer beater όπως αυτά απέναντι στο Αιγάλεω και τον Αχαρναϊκό και αγαπήθηκε για τους πλημμυρισμένους από πάθος πανηγυρισμούς του. Γρήγορα έγινε ο ήρωας μιας ομάδας που φτιάχτηκε για να ξεχαστεί σύντομα αλλά δεν είχε δικαίωμα να μην τα καταφέρει.
Δυστυχώς για εκείνον, ένας τραυματισμός στο γόνατο οδήγησε σε πρόωρο τέλος την καριέρα του. Ο Μπρέσεβιτς διαγνώστηκε με πρόβλημα στον χόνδρο, το οποίο στην πορεία διογκώθηκε από ένα κακό πάτημα και τον οδήγησε στο χειρουργείο. Πάλεψε για να επιστρέψει, τα κατάφερε σε επίπεδο προπονήσεων, όμως γρήγορα αποδείχτηκε ότι η δουλειά που είχε γίνει δεν ήταν αρκετή προκειμένου να αγωνιστεί ξανά δίχως προβλήματα. Το συμπέρασμα πριν από το δεύτερο χειρουργείο, ήταν απογοητευτικό: μεταμόσχευση χόνδρου και μηνίσκου. Με άλλα λόγια θα έπρεπε να αλλάξει γόνατο. Ακόμα και το αν θα κατάφερνε να περπατήσει ξανά ήταν ερωτηματικό. Πόσο μάλλον το να αγωνιστεί ξανά σε επαγγελματικό επίπεδο. Αυτό ήταν άπιαστο όνειρο.
Στο διάστημα που η ΑΕΚ ανέβαινε τις κατηγορίες εκείνος πάλευε για τη δική του μεγάλη επιστροφή στα γήπεδα. Το πάθος που έδειχνε όταν αγωνιζόταν ήταν και πάλι ο σύμμαχός του. Παρά τις αντίθετες προβλέψεις των γιατρών, πέταξε τις πατερίτσες, μπήκε στο γήπεδο κάνοντας ατομικό πρόγραμμα, επιχείρησε να επανέλθει πλήρως. Τελικά δεν τα κατάφερε. Το καλοκαίρι του 2016, με την ομάδα να βρίσκεται ήδη στη Σούπερ Λίγκα, ο Ιβάν Μπρέσεβιτς αποχώρησε από την ΑΕΚ. Στο διάστημα της τριετούς παρουσίας του κατέγραψε 25 τέρματα σε 33 επίσημους αγώνες. Επίδοση εντυπωσιακή που θα ήταν σίγουρα ακόμα καλύτερη αν οι τραυματισμοί δε σταματούσαν τον Κροάτη επιθετικό.
Αποχωρώντας από την ΑΕΚ, κατάφερε να αγωνιστεί μόλις σε ένα τελευταίο επίσημο ματς με τη φανέλα της άσημης ΝΚ Μπούιε. Όχι και τόσο ευχάριστο πάντως για φινάλε καριέρας εκείνο το 0-11 από τη Ριέκα για το Κύπελλο Κροατίας, στις 10 Ιανουαρίου 2019, τέσσερα χρόνια μετά από την αφετηρία της περιπέτειάς του. Το ποδοσφαιρικό τέλος του πάντοτε χαμογελαστού Μπρέσεβιτς είχε πλέον γραφτεί.
Η ΑΕΚ τον αποχαιρέτησε σα φίλο. Ο ίδιος ευχήθηκε να ξανασυναντηθεί ο δρόμος του με το κιτρινόμαυρο σύμπαν ενώ αργότερα δήλωνε «Πάντα προσπαθούσα να δίνω τον καλύτερο εαυτό μου και πιστεύω ότι αυτό εκτίμησε ο κόσμος. Ποτέ στη ζωή μου δεν είχα ζήσει κάτι ανάλογο και δεν ξέρω αν θα ζήσω ξανά κάτι ανάλογο. H AEK ήταν για μένα αυτό που λέμε once in a lifetime και ο κόσμος της θα είναι για πάντα στην καρδιά μου».
ΜΙΑ ΖΩΗ ΑΕΚ!!!
#aek-world.gr/tag/aekfc”>aekfc #aek-world.gr/tag/agiasofia”>agiasofia #aek-world.gr/tag/aekfamily”>aekfamily#aek #enwsi#100years
